2005/Dec/01



มีเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอมีชื่อว่า บัน

บัน เป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่กับย่า

ตั้งแต่เธอจำความได้ก็เห็นแต่หน้าของย่าตั้งแต่เล็กๆ

ย่าเคยเล่าให้ บัน ฟังว่า ตอนที่ย่าไปเจอเธอครั้งแรก เธอนอนอยู่ในตะกร้าที่เต็มไปด้วยหนังสือ

ย่ามักจะซื้อหนังสือให้ บัน อ่าน และเธอก็ชอบมันมากจริงๆ เธอชอบที่จะอ่าน แทบจะตลอดเวลา ทั้งเวลากินข้าวเช้า เวลาเดินไปโรงเรียน เวลานั่งบนรถประจำทาง เวลาวิ่งเล่นกับเพื่อน หรือแม้กระทั่งเวลาอาบน้ำ เธอก็ยังตั้งมันไว้ใกล้ๆ ให้เธอได้เห็นตัวหนังสือได้ชัดเจน เธอจะไม่อ่านหนังสือก็แค่ตอนที่หลับเท่านั้นเอง

บัน ก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงชอบอ่านหนังสือขนาดนี้

จนเมื่อ บัน เป็นสาว ย่าของเธอที่แก่ขึ้นมากก็ตัดสินใจที่จะเล่าเรื่องราวความจริงของพ่อแม่ของเธอให้เธอฟัง

ย่าบอกว่า พ่อแม่ของ บัน เป็นนักเขียน แต่ทั้งคู่ไม่มีชื่อเสียงนัก จึงไม่ค่อยมีงานเขียน และไม่มีเงินเท่าไหร่ จนเมื่อ บัน เกิด พ่อแม่ของเธอไม่มีเงินพอที่จะเลี้ยงดู จึงกลัวเธอลำบาก พ่อแม่จึงทิ้งเธอไว้ที่หน้าประตูบ้านของหญิงชรามีฐานะคนหนึ่ง พร้อมกับกระดาษที่เขียนเล่าเรื่องราว และขอร้องให้ช่วยเลี้ยงดูเด็กในตะกร้า ซึ่งหญิงชราคนนั้นที่อ่านกระดาษแผ่นนั้นกับมือก็คือย่านั่นเอง

บัน ตกใจมากที่รู้ว่า พ่อแม่ของเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ และ บัน ยังตกใจอีกที่รู้ว่า ย่าของเธอ ที่แท้แล้วไม่ใช่ย่าจริงๆของเธอ

บัน ถามย่าว่า พ่อแม่ของเธอชื่ออะไร ใช้นามปากกาอะไร ย่าไม่รู้ ได้แต่ส่ายหน้าช้าๆ ย่าบอกเพียงว่า ที่ บัน ชอบอ่านหนังสือ ก็คงเพราะในสายเลือดของเธอมีแต่ตัวหนังสือย่างแน่นอน

เธอยิ้ม น้ำตาเริ่มเอ่อล้น เธอโผกอดย่า และขอบคุณย่าที่เลี้ยงดูเธอมาจนถึงตอนนี้

แต่แล้วในคืนนั้นเอง ย่าของเธอก็หยุดหายใจในขณะที่หลับอยู่บนเตียง ย่าจากไปอย่างไม่ทรมาน

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา บัน ก็เปลี่ยนไป

เธอกลายเป็นคนเงียบ และเก็บตัวไม่สุงสิงกับใคร เธอเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาอ่าน อ่าน และอ่าน

คนแถวนั้นพากันบอกว่า บัน นั้นบ้าไปแล้ว

แต่ใครจะรู้ความจริงว่า การอ่านหนังสือของ บัน มันทำให้เธอไม่เหงา มันทำให้เธอได้คิดถึง ย่า กับพ่อแม่ของเธอและมันทำให้เธอได้หวัง เผื่อว่าซักวัน เธออาจจะได้อ่านหนังสือของพ่อแม่สักครั้ง

บัน จึงเริ่มสะสมหนังสือไปเรื่อยๆ เล่มแล้วเล่มเล่า อ่านแล้วอ่านเล่า คิดแล้วคิดเล่า

จนเธอต้องนอนเบียดกับหนังสือบนเตียง นั่งดูทีวีเบียดกับหนังสือบนโซฟา กินข้าวบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยหนังสือ และอาบน้ำในห้องน้ำที่เต็มไปด้วยหนังสือบนอ่างล่างหน้า

ชีวิตของ บัน ดำเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ จนเธอเริ่มแก่

เธอเปิดหนังสือมาเป็นล้านๆ หน้า อ่านตัวอักษรเป็นล้านๆ ตัว

จนเมื่อไม่มีหนังสือเล่มใดให้เธออ่านอีก เพราะเธออ่านมันทุกเล่มแล้ว และเธอก็ไม่รู้ว่าเธอได้อ่านหนังสือของพ่อแม่ไปหรือยัง หรือเธอข้ามมันไปแล้ว

เธอเริ่มร้องไห้ เธอไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป ไม่รู้ว่าเธอจะอ่านอะไรอีก

แต่แล้ว เธอก็กลับคิดอะไรได้อย่างหนึ่ง

เธอไม่เคยที่จะโทษพ่อแม่ของเธอที่ทิ้งเธอไว้ และก็ไม่เคยโทษย่าของเธอที่บอกความจริงช้าเกินไป

เธอกลับขอบคุณพวกเขาที่ทำให้เธอได้อ่านหนังสือ ได้รู้ และคิดอะไรมากมาย

เธอนึกถึงคุณย่าก่อนที่จะจากเธอไป คุณย่าก็ได้ทำให้เธอมีความหวังที่จะอ่านหนังสือต่อ

เธอนึกถึงตอนที่พ่อแม่นำเธอมาทิ้งไว้หน้าบ้านของย่า พวกเขาก็คงอยากให้เธออ่านหนังสือ ถึงได้นำเธอใส่ตะกร้าที่เต็มไปด้วยหนังสือ

และตอนนี้

เธอนึกถึงตัวเอง ที่อยากให้คนอื่นๆ ได้รับความรู้สึกอย่างเธอ ได้อ่านหนังสือเหมือนเธอ

บัน จึงนำเงินที่เหลือทั้งหมดของคุณย่า มาลงทุนต่อเติมบ้านให้กลายเป็นห้องสมุดเล็กๆ

แต่ห้องสมุดเล็กๆ นั้น ก็เต็มไปด้วยหนังสือที่เธอมากมายก่ายกอง เธอค่อยๆ ทำความสะอาด นำมาเรียงตามตัวอักษร จัดเป็นหมวดหมู่ และวางลงบนชั้นทีละเล่มทีละเล่ม จนบ้านทั้งหลังเป็นระเบียบไปด้วยหนังสือที่เธออ่านมาหมดทั้งชีวิต

ตอนแรกคนแถวนั้นก็ยังพากันบอกว่า บัน นั้นบ้าไปแล้ว และไม่มีใครยอมเข้าไปในห้องสมุดของเธอเลย

จนวันหนึ่งมีเด็กอนุบาลคนหนึ่งหนีแม่แอบเข้าไปในห้องสมุดของเธอ

บัน ยิ้มต้อนรับเด็กชายคนนั้น และดูแลเขาอย่างดี พอเด็กชายออกมาก็เอาไปเล่าปากต่อปากว่าจริงๆ แล้ว บัน เป็นคนที่น่ารัก และใจดี เธอแค่รักหนังสือ และอย่าให้เราทุกคนอ่านหนังสือ เธอไม่ได้บ้าอย่างที่ทุกคนคิด

หลังจากนั้นก็เริ่มมีคนเข้าไปใช้ห้องสมุดของเธอเพิ่มขึ้นๆจนเธอกลายเป็นที่รักของทุกคน และทุกคนก็รักหนังสือของเธอ

เธอตอนรับผู้ที่เข้ามาใช้ห้องสมุดของเธอด้วยความยิ้มแย่ม และยินดี

จนเมื่อเธอเริ่มแก่ขึ้น

บัน กลายเป็นหญิงชราล่างเล็กที่ยังคงอยู่ต้อนรับนักอ่านหนังสือทุกคน จวบจนกระทั่งวาระสุดท้ายของเธอ

"บัน หญิงชราที่น่ารัก และใจดี " ประโยคนี้ถูกจารึกไว้ที่ป้ายหลุมศพของ บัน

คนแถวนั้นต่างพากันโศกเศร้า เสียใจ และอาลัยกับการจากไปของ บัน ผู้ซึ่งทำให้ทุกคนรักการอ่านหนังสือ

คนแถวนั้นอยากให้บันอยู่ในใจของทุกคน พวกเขาจึงตั้งอาชีพ บรรณนารักษ์ ขึ้นมา เพื่อเป็นอนุสรณ์ความทรงจำแด่ บัน ที่น่ารัก และใจดี ที่พวกเขาไม่มีวันลืม

เธอจะอยู่ในใจนักอ่านหนังสือตลอดไปนะ

บัน น่ารัก


Comment

Comment:

Tweet


Hello! Good Site! Thanks you! ientvpthlmyl
#21 by ddfnpszjew (61.178.57.17) At 2008-01-19 10:17,
Hi man!
#20 by tramadol (70.254.91.253) At 2006-11-16 02:48,
Hi man!
#19 by tramadol (24.63.253.120) At 2006-11-16 02:47,
Hi! best! :)
#18 by valium (72.36.223.73) At 2006-05-20 11:33,
Very best blog!
#17 by valium (72.36.223.73) At 2006-05-19 18:53,
Miller I mean the events in this-wait a look at. He sighed bellowed in the damaged French twist showing off
#16 by buy tramadol (72.36.223.73) At 2006-04-16 09:31,
You wouldn't xanax be asking How did not sold and buy xanax online!
#15 by xanax (72.36.223.73) At 2006-04-15 23:59,
Ultram buy ultram order ultram ultram mortgage cheap ultram
#14 by ultram (72.36.223.73) At 2006-04-11 04:51,
#13 by เอกน้อย At 2005-12-04 23:21,
เรื่องนี้ผิด!!!

"บัน หญิงชราที่น่ารักและใจดี"

"บัน หญิงชราน่ารักใจดี"

"บัน หญิงชราใจดี"

"บัน ชราใจดี"

"บัน ชราดี"

"บัน ชี"

มันต้องออกมาเป็น บัญชี ถึงจะถูก!!!


โฮะๆๆ หลอกเด็กได้ แต่หลอกเราไม่ได้หรอก
#12 by 609 At 2005-12-04 22:13,
บันน่ารัก...













จิงๆแฮะ
#11 by ปาม มี่ ♫ At 2005-12-03 12:55,
โอ่โห
#10 by ※〖 - ๐ MoO`PaE ๐ - 〗※ ★™ At 2005-12-02 00:18,
คลาสสิคมากเลยคุณน้อง...
ตอนแรกนึกว่า
จะเกี่ยวกะ
"บันทึก"

ไหงกลายเปน บรรณารักษ์ได้หว่า.. ?

^^
#8 by amaie* At 2005-12-01 14:58,
แหม่น้องบรรณารักษ์นิเอง
....หึหึหึ ตรงกับสาขาวิชาที่เรียนพอดีเลยครับ เห่อๆ

วันนี้เรื่องราวไม่อีโรติคแฮะ
#7 by หนูพุก At 2005-12-01 14:11,
บัน ..
บันนี่สุดท้ายก็แก่ชรา

เหมือนดิช้านนน

เด็กหญิงหน้าคอมฯ

ก็จะกลายเปงนาวสาวหน้าคอมฯแล้วว

ซึ้งเรยงับ
#5 by natto!! At 2005-12-01 12:44,
บันน่ารักมากกกกกก ^-^
อ๋ออ..เพิ่งรู้วันนี้นี่เอง..
#3 by kemkem At 2005-12-01 09:15,
แล้วสารบัญ เกี่ยวอะไรกับ "บัน" ด้วยรึป่าว ?
#2 by Na - th (นัท) At 2005-12-01 09:00,
ว่าแล้วว่าบันต้องเป็นบรรณารักษ์

แต่พี่ชอบเรื่องนี้นะ
อาจเพราะอยากมีหนังสือให้อ่านเยอะ ๆ
แบบบันก็ได้
#1 by ข้าวปุ้น At 2005-12-01 07:40,

น้าม
View full profile