2006/Mar/11



กาลครั้งหนึ่งนานมากแล้ว ในเมืองแสนไกลที่จินตนาการยังดำเนินอยู่ร่วมกับผู้คน มีเรื่องราวของชายสองคนที่เป็นเพื่อนกัน ทั้งคู่มีชื่อว่า ความฝัน และความจริง

ตั้งแต่เด็กๆ ความฝัน เป็นเด็กตัวเล็ก และค่อนข้างขี้อาย ผิดกับเพื่อนในวัยเดียวกัน ความจริง ตัวโตมากกว่า และยังเป็นคนกล้าแสดงออกมากกว่า ความฝัน ที่มักจะนั่งเงียบๆ แต่ทั้งสองก็ยังเป็นเพื่อนสนิทกัน

ทั้งคู่อยู่บ้านติดกัน จึงเดินไปโรงเรียนพร้อมกัน และยังนั่งที่ติดกันในห้องในห้องเรียน ทุกคาบเรียนโดยเฉพาะวิชาที่มีท่องจำ(ซึ่งเกือบทุกวิชาจะมีท่องจำ) อย่างวิชาวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ หรือประวัติศาสตร์ ความจริง มักจะสนใจ และทำได้ดีกว่า ความฝัน ที่มักจะนั่งวาดรูปตัวการ์ตูนในจินตนาการลงบนตัวเลขบอกจำนวนหน้าของหนังสือเรียนเสมอ ๆ ไม่ก็ฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอ และเมื่ออาจารย์ถามคำถาม ความฝัน ก็ชอบที่จะนั่งเฉยๆ ต่างกับ ความจริง ที่คอยโบกแขนขวาไปมา เพื่อจะคว้าโอกาสในการตอบคำถามของอาจารย์ทุกๆ ครั้ง

ทั้งคู่คอยช่วยเหลือกันเสมอ เช่นเวลาที่ ความฝัน ทำการบ้านวิชาคณิตศาตร์ไม่ได้ ความจริง ก็จะคอยอธิบาย และในเวลาที่ ความจริง ไม่มีงานส่งวิชาศิลปะ ความฝัน ก็จะช่วยคิดให้ ความจริง เป็นอย่างนี้เสมอๆ

จนเมื่อทั้งคู่โตขึ้น มาถึงวันที่ต้องแยกกัน เพราะ ความจริง ต้องไปเรียนต่อที่เมืองอื่น ทั้งคู่จะไม่ได้อยู่บ้านติดกันอีก หรือนั่งที่ติดกันในห้องเรียนอีก หรือช่วยทำการบ้านด้วยกันอีก ทั้งคู่ไม่อยากลืมความเป็นเพื่อนที่ผ่านมา จึงต่างแลกของสำคัญของแต่ละคน ความจริง ให้สมุดจดบันทึกเนื้อหาในทุกชั่วโมงเรียนของเขา ส่วน ความฝัน ให้หนังสือเรียนที่เต็มไปด้วยตัวการ์ตูนแน่นเอี้ยด ทั้งสองสัญญาว่าจะเปิดมันทุกครั้งที่คิดถึงกัน และ ความจริง ก็บอกว่าส่งข่าวมาหา ความฝัน เป็นระยะๆ แน่นอน

วันเวลาผันผ่าน ทั้งคู่ติดต่อกันบ้าง และค่อยๆ ลดลง ลดลง จนหลังจากเรียนจบ ทั้งคู่ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย ความฝัน ได้ย้ายออกไปอยู่ชานเมือง ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย เขาวาดรูปขาย เวลาว่างก็จะนั่งเล่นกีต้าร์บนระเบียง ความฝัน ไม่ได้ข่าวคราวจาก ความจริง เลย เขารู้คร่าวๆ เพียงว่า ความจริง กลับมาอยู่ที่เมืองนี้แล้วหลังจากเรียนจบ และตอนนี้ ความจริง ก็กำลังจะได้เป็นผู้ว่าการของเมืองนี้

เมื่อเวลาที่ ความฝัน คิดอะไรไม่ออก เขามักจะหยิบสมุดเก่าๆ เล่มหนึ่งขึ้นมา เขาเปิดมันทีละหน้าอย่างทะนุถนอม บนกระดาษสีขุ่นๆ นั้นจะมีลายมือครึ่งบรรทัดเต็มไปหมดทุกหน้า ความฝัน ไม่เคยลืมเพื่อนที่เป็นเจ้าของสมุดเล่มนี้เลย นึกได้ดังนั้น ความฝัน จึงคิดว่าจะไปแสดงความยินดีกับเพื่อนเก่าเสียหน่อย ความฝัน ปิดสมุดเล่มนั้นเบาๆ และนำใส่เป้ เดินทางเข้าสู่ตัวเมืองเพื่อไปหา ความจริง

เดินทางไม่นานก็ถึงตัวเมือง ความฝัน เพิ่งจะสังเกตว่า เมืองที่เขาเคยอยู่ได้เปลี่ยนแปลงไปเพียงใด ตอนนี้มันเต็มไปด้วยตึกสูงเสียดฟ้ามากมาย เขาตื่นตาไปกับทัศนียภาพแปลกใหม่ แต่บนตึกหนึ่ง มีี่ีป้ายโฆษณาหนึ่งสะดุดตาเขา หน้าของชายบนป้ายนั่น ความฝัน จำได้ดี นั่นคือ ความจริง เพื่อนของเขาเอง ข้างรูปภาพหน้าตายิ้มแย้มนั้นมีข้อความว่า "ปราศัยครั้งใหญ่ ขอบคุณทุกคะแนนเสียง ๑๖ มีนาคม ๑๖ ถึง ๑๙ นาฬิกา ณ สวนสาธารณะใจกลางเมือง" ความฝัน ดีใจที่ได้เห็นป้ายนี้มาก เพราะไม่คิดว่าจะหาเพื่อนเก่าง่ายขนาดนี้ แต่อีกไม่กี่นาทีก็หมดเวลาแล้ว ความฝัน จึงรีบตรงดิ่งสู่ใจกลางเมืองตามป้ายบอกทันที

ที่หมายแน่นไปด้วยฝูงชนมากมายห้อมล้อมเวที พร้อมเสียงโห่ร้องยินดีของผู้คนนับไม่ถ้วน จากระยะที่ ความฝัน ยืนอยู่ มองเห็นชายใส่สูทคนหนึ่งกำลังก้าวลงจากเวที พร้อมโบกลาผู้คนด้วยรอยยิ้ม ความฝัน แม้จะอยู่ไกลจากเวทีมาก แตก็่รู้ว่าชายคนนั้นต้องเป็นเพื่อนของเขาแน่ เขารีบแทรกผ่านฝูงชนเข้าไปใกล้เวทีที่สุด

เมื่อถึงหน้าเวที ความฝัน ก็เห็น ความจริง ที่กำลังจับมือกับคนใส่สูทคนอื่นๆ และกำลังจะขึ้นรถที่เปิดประตูรออยู่ ความฝัน ตะโกนเรียกเพื่อนที่อยู่ห่างกันไม่มากนัก แต่เสียงของเขาปนเปไปกับเสียงผู้คนที่รายล้อมรอบตัว ความฝัน พยายามหยิบสมุดในเป้มาถือไว้ในมือ โบกไปมา เผื่อว่า ความจริง จะสังเกตเห็นบ้าง แต่ท่าทางของเขาก็ปนเปไปกับผู้คนที่รายล้อมรอบตัวเช่นกัน ความจริง ก็ขึ้นรถไปโดยไม่สังเกตเห็น ความฝัน

ก่อนที่ประตูรถจะปิด ความฝัน เห็นว่าเพื่อนกำลังจะไป เขาคิดว่าถ้าผ่านวันนี้ไป การที่จะได้เจอความจริงคงยากขึ้นอีก เขาอยากแค่เพียงได้คุยกับเพื่อนสักคำมันยากเย็นนักหรือ คิดได้ดังนั้น ความฝัน จึงปีนข้ามรั้วที่กั้นไว้ และพุ่งตรงไปที่รถคันนั้นพร้อมสมุดของเพื่อนในมือ แต่แทบจะในวินาทีเดียวกัน ตำรวจ ก็รวบตัว ความฝัน จนล้มลง เขาตะโกนเรียกเพื่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และอธิบายให้ตำรวจฟังว่าเขาเพียงแค่มาหา ความจริง ที่เป็นเพื่อนเขาเท่านั้น แต่ตำรวจไม่ได้ฟังเหตุผล และกดเขาไว้กับพื้น ภาพรถของ ความจริง ก็ค่อยๆ ออกไปจากระยะสายตาของ ความฝัน ช้าๆ ขณะที่มือของเขา ยังคงกำสมุดไว้แน่น

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ความฝัน ก็กลับมาที่บ้านแถบชานเมือง และใช้ชีวิตเรียบง่ายอย่างที่ผ่านมา เขายังคงวาดรูปขาย และยังเล่นกีต้าร์ที่ระเบียงเหมือนเดิม แต่ต่างไปในเวลาที่่ ความฝัน คิดอะไรไม่ออก สมุดเก่าๆ เล่มนั้นจะไม่ถูกเปิดอย่างเคย

และ ความฝัน ก็ไม่ได้เจอกับ ความจริง ตลอดกาล


Comment

Comment:

Tweet


Do you want to transform your site into a treasure house? The social bookmarking sites will aid you with that!
#30 by social bookmarking (193.105.210.41) At 2011-09-18 09:01,
Course papers reflect high school students' creativity! When you pay for essay you should be assured that you do a proper option.
#29 by essay writing services (193.105.210.41) At 2011-09-16 10:42,
Scholars have got nowadays great web resources to purchase the english dissertation and useful idea related to this good post from the experienced buy thesis service.
#28 by dissertation writing (193.105.210.41) At 2011-09-15 07:33,
Doubts are the main enemy of high school students. Nevertheless, when your career relies on your selection, you can't hesitate and learn how to write a paper.
#27 by pre written papers (193.105.210.41) At 2011-08-31 10:02,
Do not like writing? Do not worry, because specialists propose to pay for essay.
#26 by buy papers online (193.105.210.41) At 2011-08-28 10:10,
If you're in a not good position and have got no money to get out from that point, you would need to receive the <a href="http://bestfinance-blog.com/topics/home-loans">home loans</a>. Because that should help you unquestionably. I get student loan every year and feel myself great just because of it.
#25 by KellyLogan33 (95.64.12.20) At 2011-07-16 16:22,
แล้วเขาก็กลับมา.... ---- ----

ความฝันกะความจริงงั้นเหรอ....เฮ้อ....
#24 by || MHiingZ =>> ZzeonG-KaeW || At 2006-04-01 20:29,
ชอบชื่อมัน ความฝัน อยากได้ชื่อนี้บ้าง
#23 by หูหนีบ At 2006-03-19 15:25,
หายไปไหนตั้งนาน
มาบ่อยๆ นะครับคราวนี้

อ่านเรื่องแล้วอึ้งไป 7 วิ
#22 by Bickboon At 2006-03-18 15:58,
คิดถึงน้ามว๊อย
สวัสดีค่ะน้าม
เคยมาอ่านที่นี่อยู่หลายที ตามมาจากบล็อค น้าตู่ น่ะค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
#20 by fawn (24.210.47.68) At 2006-03-17 10:22,
ถึงจะไม่ได้เจอแต่ก็ยังระลึกถึงและจดจำได้นี่คะ

V ^ ^
#19 by Vixen At 2006-03-15 19:28,
ความฝันกับความจริงมันช่างแตกต่าง
ซักวันก็ต้องจากกันไป เศร้าอะ
#18 by Bacon At 2006-03-15 13:19,
เอ๊ะมันน่าจะจบแฮ้ปปี้เอนดิ้งนะ
#17 by Tako At 2006-03-14 14:35,
แต่โดยมากนะ

เราก็พบกันอยู่เนืองๆ

เคียงคู่บนทางคู่ขนานที่ไม่มีวันได้พบกัน
#16 by ู... At 2006-03-14 08:51,
เอ่อ...

ไม่พูดดีกว่า
#15 by 609 At 2006-03-13 16:03,
น้องน้ามอ่า...

หายไปตั้งนาน คิดถึงจะตาย

อืม..

สรุปว่า...

ความฝัน ยังไงก็คือความฝันอยู่ดี...
ไม่เจอกันนานเลยนะครับ
..เศร้า..(เรื่องเศร้า)..
#13 by kemkem At 2006-03-13 08:06,
ความฝันโกรธความจริงหรอคะ
#12 by calliope At 2006-03-12 22:07,
ความฝัน ยังรักความจริงอยู่มั้ยนะ

แล้วชั้นจะมีชีวิตอยู่กับความฝัน เพื่อ รอความเป็นจริงที่ไม่เหมือนความฝัน อีกนานเท่าไร
#11 by amaie* At 2006-03-12 22:05,
ความฝัน
แค่นี้ก็ยอมแพ้แล้วหรือไง?
พยายามอีกทีสิ..
ลองอีกที..

#10 by Crying Rhyme (61.91.220.31) At 2006-03-12 22:03,
คิดถึงนะน้ามคุง
#9 by Na - th (นัท) At 2006-03-12 15:29,
ความฝัน กับ ความจริง
ความจริง กับ ความฝัน
ก็ยังคงอยู่ด้วยกันเสมอล่ะ




แต่คงไม่รู้สึกตัวเท่านั้นเอง

ว่าแต่ อยากให้มีภาคสองต่อจัง

ภาค "ตามหาความฝัน" "ยอมรับความจริง"

อะไรแบบนี้อ่ะ อิอิ
#8 by Na - th (นัท) At 2006-03-12 15:29,
ใครจะไปรู้ บางทีความจริงอาจเดินทางมาหาความฝัน แต่ความฝันไม่ทันได้อยู่บ้าน

ต่างคนต่างตามหาซึ่งกันและกัน

...

สุดท้าย ไม่เคยได้เจอ
โห..รอนานนะเนี่ยกว่าจะอัพบล็อก อ่านจนหมดบล็อกแล้ว อะฮ่าอะฮ่า
แต่ว่าเศร้านะ ทำไมแต่งเรื่องได้เศ้ราอย่างนี้อ่า
#6 by J^_^J At 2006-03-12 10:58,
เศร้าเรยยยค่ะ ความฝัน+ความจริงที่ยังไม่เจอกัน สู้ต่อไปนะทุกๆคน สู้ๆๆ
#5 by iceji1992 At 2006-03-12 07:38,
#4 by มิ้น : minimint At 2006-03-12 02:26,
อ่านแล้วเศร้าๆ
#3 by joyy At 2006-03-12 00:18,
อูว............นั่นสินะ........
#2 by oranjisama ฉ้มเองค่า~ At 2006-03-12 00:03,
........สะเทือนใจน้องมากค่ะ
#1 by nyotaro At 2006-03-11 23:53,

น้าม
View full profile