"หวัดดีครับ"

"เออ ไอ้แมนเหรอ กูบาส มึงเป็นไงวะ"

"เออดี กูเพิ่งตื่นเนี่ย"

"หรอ กูเบื่อหวะ ทั้งวันกูไม่ได้ทำไรเลย นี่ก็เย็นแล้วไปเล่นเกมกันมั้ย"

"เฮ้ย ไม่หวะ กูขี้เกียจ แล้วไม มึงยังไม่คืนดีกะกิ๊ฟอีกเหรอ"

"ก็ ไม่ได้ทะเลาะไรมากมายหรอก คราวนั้นไง แค่ตอนนี้ยังไม่ได้คุยกัน"

"ไอ้ห่า ง้อเค้าสิวะ จะรอไรอยู่ ผู้หญิงมันก็เงี้ยแหละ ง้อๆหน่อยก็ดี"

"คือ กูผิดเหรอ ต้องง้อเนี่ย"

"ไม่จำเป็นหวะ บางทีนะเว้ย ง้อไป หรือพูดดีๆไปบ้าง มันก็ดีกว่าอยู่เฉยๆ ปล่อยไปงี้เดี๋ยวจะไม่รู้เรื่องนะ หรือว่ามึงไม่รักเค้า"

"ไอ้นี่ กูก็รักนะ แต่กู"

"ไม่ต้องแต่ เออ เดี๋ยวกูไปอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวต้องออกไปข้างนอกกับแม่หวะ"

"ไปทำไร"

"ไม่ใช่แม่กู แม่ทูนหัวหวะ ฮา"

"ไอ้แมนมึงนี่มุขเสี่ยวชิบหาย เออๆ งั้นก็แค่นี้ละกัน"

"เออ อย่าลืมคุยกะแฟนมึงบ้างล่ะ เออโชคดี"

"อืม บาย"

(คิดถึงกิ๊ฟหวะ แต่จะโทรไปดีมั้ย)

(ออกไปหาอะไรกินข้างนอกดีกว่า)

(ระหว่างทาง)

"กิ๊ฟ หวัดดี เป็นไง"

"อ้าวบาส"

"ไปไหนมาล่ะ"

(อ้าว เจอกันซะงั้น)

"ไปบ้านต้อยมาหน่ะ แล้วบาสอ่ะ"

"มาหาไรกินแถวๆเนี้ย กินข้าวยังหละ กิ๊ฟ"

(ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ที่ไม่ได้เจอกัน)

"ยังเลย"

"ไปกินข้าวกันมั้ย"

(คิดถึงหวะ แต่ไม่กล้าพูดเลย)

" "

"เอาไง ไปกันเหอะ"

"ก็" (ทำหน้าซึมๆ)

(บาสจูงมือ)

"อะ"

"ไปกันนะ"

"อือ แล้วกินไรล่ะ หรือจะกินข้าวมันไก่ที่ชอบ"

"เอ่อ ก็ดีนะ ไปกันเหอะๆ"

(กิ๊ฟอยากเจอเราบ้างมั้ยนะ)

(ถึงร้านข้าวมันไก่)

"ข้าวมันไก่ 2 จานครับ ไม่ใส่หนังชามนึง"

"จะบอกพอดีไม่เอาหนังอะ"

"ก็บาสจำได้หน่ะ ว่ากิ๊ฟไม่กินหนัง"

" "

"อื้อ แล้วสบายดีปะ ไม่ได้เจอกันหลายวันเลยเนอะ"

(เราอยากเจอกิ๊ฟมาหลายวันแล้ว ไม่กล้าโทรไปหาเลย ตั้งแต่วันนั้น)

"ก็เรื่อยๆน่ะ ส่วนมากกิ๊ฟก็มาบ้านต้อยประจำหน่ะ แล้วบาสหละ เป็นไงมั่ง จะเปิดเทอมแล้วนะ เตรียมของครบยัง"

"ก็ เราขี้ลืมน่ะ ไม่มีคนโทรมาเช็คเหมือนเมื่อก่อนนิ"

(เราก็เหงาเหมือนกันแฮะ)

"กิ๊ฟคิดแล้วเชียวว่าบาสต้องเป็นแบบนี้ กิ๊ฟจดชื่อหนังสือที่ต้องใช้มาให้ บาสลองดูนะเล่มไหนยังไม่มีเดี๋ยวกิ๊ฟโทรไปให้ที่ร้านจัดไว้ให้ก็ได้นะ"

"ขอบคุณนะ ช่วงนี้เราก็เหงาๆ เพื่อนๆ ก็วุ่นๆ เรื่องเรียนแหละ"

(เหงามาก)

"อีกอาทิตย์นึงจะเปดเทอมแล้วนี่นา ไม่รู้จะได้มาอยู่ห้องเดียวกันรึเปล่าเนอะ"

"อะไร จะว่าเราเรียนแย่โดนย้ายห้องเหรอไง"

"ไม่ใช่อย่างนั้น กิ๊ฟอยากอยู่ห้องเดียวกับบาสนะ" (ยิ้มเจื่อนๆ)

"ยิ้มหน่อยดิว้า อุตส่าห์เจอกันนะ"

(แต่พอเจอกิ๊ฟ เรากลับไม่เหงาเลย)

"กิ๊ฟยิ้มไม่ออกจริงอ่ะบาส" (น้ำตาเริ่มไหล)

"ทำไมหละ เฮ้ย อย่าร้องดิ" (ยื่นมือไปเช็ดน้ำตา) "ไม่ต้องร้องแล้วนะ"

(เราขอโทษนะ ที่ผ่านมา อย่าร้องซิ อย่าร้อง)

"กิ๊ฟขอโทษ กิ๊ฟไม่ได้อยากร้องไห้นะ อยู่ๆ น้ำตามันไหลออกมาอ่ะ"

"ที่ผ่านมา อะไรไม่ดีก็อย่าไปคิดเลย คิดถึงแต่เรื่องดีๆซิ เนอะ จริงปะ"

(เราไม่กล้าพูดขอโทษ)

(เราไม่กล้า)

"อือ เดี๋ยวนี้กิ๊ฟไปคุยกะต้อย กิ๊ฟก็เริ่มรู้อะไรหลายอย่าง กิ๊ฟก็ต้องขอโทษบาสด้วยนะ บางครั้งกิ๊ฟก็เอาแต่ใจเกินไป"

"เราก็ขอโทษเหมือนกันนะ ที่เราคิดว่ากิ๊ฟต้องเข้าใจเราตลอด ทั้งที่เราไม่เคยเข้าใจกิ๊ฟเลย"

(แต่พูดไปแล้ว เราขอโทษนะ)

"กิ๊ฟก็เหมือนกัน กิ๊ฟขอโทษนะ"

(ยื่นนิ้วก้อยไปให้) "งั้น คืนดีกันนะ"

"อื้อ" (เกี่ยวก้อยๆ)

"ไว้ไปเที่ยวกันนะ ไปป่าว"

(อยากให้กลับเป็นเหมือนเดิม ยิ้มหน่อยนะ)

"กิ๊ฟแล้วแต่บาสละกัน อยากไปเที่ยวไหนล่ะ"

"ไปไหนก็ได้ ไปกับเราละกัน เอ่อ ข้าวมันไก่เย็นหมดแล้ว แน่ะๆ ไม่ต้องร้องแล้วนะ ถ้าร้องไห้จะกินข้าวมันไก่ไม่อร่อยนะเว้ย"

"อื้อ" (ยิ้ม)

(กิ๊ฟยิ้มแล้ว)

(กลับบ้าน)

"เออ เราเดินไปส่งบ้านนะ"

"รบกวนบาสปะเนี่ย"

"รบกวนไร บ้านกิ๊ฟเลยไปแค่ 3 ซอยเองนะ เดินไปเป็นเพื่อนไง"

(อยากจะพูด "เดินไปเป็นแฟน" มากกว่านะ)

"อื้อ ขอบคุณนะ"

"ไม่เป็นไรๆ อื้ม แล้วพรุ่งนี้ไปไหนหรอ"

"ไปสั่งหนังสือให้บาสแหละมั้ง ไปด้วยกันมั๊ยล่ะ"

"ไปดิ หรือจะไปกับใครรึป่าว"

(ถึงไปกับใครกูก็จะไปด้วยเว้ย คิดถึงมากๆแล้วเนี่ย)

"ตอนแรกนัดกะต้อยไว้ แต่ต้อยมันจะไปกะแฟนมันอ่ะพรุ่งนี้ กิ๊ฟเลยกะว่าจะไปคนเดียว"

"งั้นไปกันนะ" (ยื่นมือไปจับมือกิ๊ฟ) "ไม่ได้อยู่ด้วยกัน 2 คนนานแล้วเนอะ"

(ดีแล้ว แบบนี้ดีแล้ว อยากเดินไปยังงี้ทั้งคืนเลยหวะ)

"นั่นสิ"

"ขอบคุณนะบาสที่มาส่ง"

"อื้ม ถึงแล้วเหรอ เร็วจัง งั้น เดี๋ยวเราไปก่อนนะ เดี๋ยวถึงบ้านแล้วจะโทรไปหา"

(ทำไมถึงเร็วยังงี้วะ)

"กลับบ้านดีๆนะบาส กะลังจะพูดเลย ว่าถึงแล้วโทรหาด้วยนะ"

"จ๊า งั้นบาสไปก่อนนะ"

(ขอพูดอะไรก่อนได้มั้ย)

"กลับบ้านดีๆนะ กิ๊ฟเป็นห่วง"

"เอ่อ งั้นอีกอย่าง" (กระซิบที่ข้างหู)

(รักนะ พูดซิ พูดซิ พูดซิ)

"หือ อะไรหรอ"

"เรารักกิ๊ฟนะ ไปและ"

"บาส"

"หือ"

"กิ๊ฟก็รักบาสนะ"

(ขอบคุณนะกิ๊ฟ)

กิ๊ฟ จะเป็นยังไงบ้างนะ

(กดดูบล็อคคู่ขนาน ว่ากิ๊ฟคิดเป็นยังไงบ้าง)